Ja, zolang ligt hij hier al geknipt klaar.
In april had ik het plan om mijn eerste Lars te maken.
Maar hij bleef liggen door de eerste zwangerschapskwaaltjes.
Zonde van de mooie stof en al dat werk om zo maar in een hoekje te laten liggen.
Dus raapte ik alle moed bijeen, knipte nog extra voering bij en ging de uitdaging aan.
Ik begon met de kap. Omdat ik er zeker van was dat ik daar geen zin meer in zou hebben na dat vele werk voor de jas. Blij met die keuze nu ;)
Het maken van de jas zelf ging gepaard met een beetje bloed (ik stak één keer een speldje door mijn vinger) en een enkele traan (omdat ik om 1.00u 's nachts tot de vaststelling kwam dat mijn jas die toen AF was, 2 getorste mouwen had. Ja hoor, de voering zat getorst in de mouw. Hoe ik dat klaar speelde weet ik nog steeds niet want ik liet Tokke de jas passen net voor ik de rits er in zette...Een paniekbericht naar Sharon maar die kon natuurlijk ook niet veel doen. Dus de volgende dag met frisse moed alles terug losgemaakt en opnieuw de mouwen aan elkaar gezet.)
Voor de rest (ahum!!) verliep alles prima en blijkt het echt niet zo moeilijk te zijn. Het is gewoon veel werk. Dus aan allen die nog twijfelen om er aan te beginnen : gewoon doen!
Want het moet gezegd: het resultaat is super!
Met de restjes tricot maakte ik nog een bijpassende beanie en buff.
Najaarsproof zou ik zo zeggen....
Het patroon : de Lars van Zonen 09.
Ik maakte een 116 (lange versie) voor mijn 5 jarige en verlengde onderaan tot een 122.
Lekker warm aan de poep.
Jeansstof, streepjestricot, boordstof, paspel, rits komen allemaal van bij Misses Needle in Turnhout.
Zij deden het voorstel om de jeansstof averechts te gebruiken omdat die dan zo'n leuke afgewassen look heeft. Blij met dat advies! Thanks lady's.